Երբ փոքր էի, պապաս անընդհատ ինձ խորհուրդներ էր տալիս: էն կարգի որ այն ժամանակ իմ մտքում դրանց՝ «քարոզ» էի համարում: Մեկ-մեկ ներվայնանում էի դրանցից...
Անցավ ժամանակները ու ինձ բախտ վիճակվեց միայնակ ապրել ու ինքս ինձ ավելի լավ ճանաչեմ, հասկանամ թե իրականում ինչ եմ ուզում այս կյանքում...
Ճիշտ է՝ այն ժամանակ պապայի ասած խոսքերը շատ ծանր էի տանում կամ լուրջ չէի ընդունում, բայց մեկա տպագրվում ու ձեվակերպվում էին իմ մտքում, առանձ հասկանալով թե Իրականում ինչ են դրանց հիմնական իմաստը:
Այ այսոր իմ կյանքի բոլոր քայլերում գտնում եմ պապայի խոսքերի իմաստը ոնց որ քայլ առ քայլ ինձ հետ լինի...թող աստված պահպանի բոլոր պապաներին:
Հիշում եմ որ միշտ ասում եր ինձ: Բալես՝ «ամեն ինչ չափի մեջ է գեղեցիկ» ու այսոր ես դրա իմաստը իմ կյանքում զգում եմ ու աշխատում եմ իր ասած խոսքը միշտ իմ մտկի անկյունում պահեմ:
Պետք չէ ծայրահեղութուների գնալ, պետք չէ ամեն որոշումներում ագրեսիվորեն մոտենալ պետք է հանդարդ լինես ու ճիշտ որոշում կայացնես...
Խոսքը ուղում եմ ծայրահեղականերին...բոլոր տեսակի ծայրահեղականերին, որ այսօր ամեն գնով պայքարում են, կուրորեն, իրենցը թելադրել աշխարհին, անտեսելով խնդրի մյուս կողմը: «ամեն ինչ չափի մեջ է գեղեցիկ»...
No comments:
Post a Comment